
Dzika przyroda Indii skupia się w kilku obszarach chronionych, do których docierasz jeepem, canterem lub łodzią. Oto parki, które naprawdę odwiedzamy: Ranthambore, Sariska, Chambal, Keoladeo i Periyar. Piszemy, czego możesz się w każdym spodziewać i kiedy jechać.
Dzika przyroda nie jest rozłożona w Indiach równomiernie. Prawie wszystko, co podróżni chcą zobaczyć, czyli tygrys, gawial, dziki słoń i nosorożec indyjski, żyje w niewielkiej liczbie obszarów chronionych. Docierasz do nich podczas przejazdów, rejsów łodzią i spacerów, które trzeba rezerwować z kilkutygodniowym wyprzedzeniem. Liczbę pozwoleń na pojazdy w popularnych parkach ogranicza departament leśny, a w wysokim sezonie szybko się wyprzedają.
To więc nie jest lista wszystkiego, co żyje w Indiach. To lista miejsc, do których prowadzą nasze własne programy, tego, czego realnie możesz się w każdym z nich spodziewać, i miesięcy, które się sprawdzają.
Ranthambore: nasz park tygrysów
Ranthambore we wschodnim Radżastanie to rezerwat, który najczęściej pojawia się w naszych programach. Obejmuje go pięć wycieczek, od 10-dniowej Magii Radżastanu za 1000 EUR po 15-dniowy Szlak Maharadżów.
Pełny dzień safari to dwa przejazdy, a nie jeden. Odbiór z hotelu przed świtem na poranną turę, powrót do hotelu w środku dnia i ponowny wyjazd po południu. W zależności od dostępności danego dnia jedziesz jeepem z maksymalnie sześcioma osobami albo canterem, czyli otwartym autobusem safari na maksymalnie dwadzieścia osób. Oba pojazdy są wspólne i przydziela je park. To jedyny element podróży, który nie jest prywatny. Warto o tym wiedzieć wcześniej, bo cała reszta Twojego programu należy tylko do Ciebie.
Większość ludzi przyjeżdża dla tygrysów. Ranthambore daje realną szansę, ale nie gwarancję. Dwa przejazdy znacznie zwiększają szanse w porównaniu z jednym. Co prawie na pewno zobaczysz zamiast tego albo dodatkowo: sambary i aksisy, nilgau, dziki, langury i makaki królewskie, krokodyle błotne nad jeziorami, sroczki, które siadają na jeepie, i długą listę ptaków. Twierdza Ranthambore stoi na 200-metrowym wzgórzu wewnątrz rezerwatu. Ruiny są warte wspinaczki dla widoku na las, nawet w dzień, gdy koty się ukrywają.
Miasto przy bramie to Sawai Madhopur. Kilka naszych programów przewiduje popołudnie na jego targu warzywnym. To dobry sposób na wykorzystanie przerwy między przejazdami.
Sariska: jedno popołudnie na otwartym terenie
Sariska leży bliżej Delhi i wygląda zupełnie inaczej niż Ranthambore. Zamiast gęstego lasu jest tu sucha sawanna i rzadki las. Park pojawia się w 10-dniowej Magii Radżastanu jako jedno wspólne popołudniowe safari jeepem, maksymalnie sześć osób, w ostatnich godzinach dnia.
Podejdź do tego realistycznie. Tygrysy w Sarisce reintrodukowano po tym, jak populacja wyginęła. Wciąż jest ich niewiele i rzadko się je widzi. Popołudnie niezawodnie daje za to sambary, antylopy nilgau, pawie i mnóstwo małp, w terenie na tyle otwartym, że widzisz zwierzęta z daleka, a nie tylko mignięcie w zaroślach. Lamparty tu są. Większość odwiedzających żadnego nie widzi.
Chambal w Dholpurze: gawiale i delfiny rzeczne
Odcinek rzeki Chambal koło Dholpuru to najmniej znany przyrodniczy przystanek w naszej ofercie. Dla części podróżnych okazuje się najlepszy. Jest w programie Magia Radżastanu, razem z dwiema nocami w pałacu Raj Niwas.
Wypływasz łodzią wczesnym rankiem, jeśli pozwala poziom wody. Rzeka opada, a gdy jest za płytko, rejs się nie odbywa. Chambal to jedna z niewielu rzek, w których żyją gawiale, czyli krokodyle o wąskim pysku, które jedzą ryby. Są tu też krokodyle błotne, żółwie miękkoskorupowe wygrzewające się na łachach i delfin gangesowy, który jest ślepy i wynurza się tylko na chwilę. Nad wodą polują brzytwodzioby, bociany i rybitwy. Jezioro Talab-e-Shahi, dawna rezydencja myśliwska Szahdżahana tuż za miastem, to drugie miejsce, gdzie przyda się lornetka.
Keoladeo w Bharatpurze: ptaki bez jeepa
Keoladeo Ghana koło Bharatpuru, w 14-dniowym programie Królewski Radżastan i Waranasi, to mokradła, na których maharadżowie Bharatpuru polowali kiedyś na kaczki. Odnotowano tu ponad 360 gatunków ptaków, osiadłych i zimujących.
Park zwiedzasz rikszą rowerową po parkowych drogach. Brzmi to mało obiecująco, a działa lepiej niż samochód. Jest wolno i cicho, rikszarze wiedzą dokładnie, na którym drzewie siedzą sowy, i możesz się zatrzymać w dowolnym miejscu. Dławigłowy indyjskie, czaple, kormorany, zimorodki, żurawie indyjskie, a zimą wielkie stada wędrownych kaczek i gęsi. To najłatwiejszy przyrodniczy poranek w całej naszej ofercie indyjskiej: bez wczesnego budzika, bez loterii pozwoleń i bez wysiłku.
Periyar w Kerali: jezioro zamiast jeepa
Indie Południowe działają inaczej. Periyar, do którego dojeżdża się z Thekkady, pojawia się w 11-dniowym programie Indie Południowe: egzotyczny świat, w 14-dniowym Indie z północy na południe i w 25-dniowym Różnorodność Indii Południowych.
Nie ma tu safari jeepem. Wypływasz łodzią na jezioro Periyar, również zależnie od poziomu wody, i obserwujesz brzeg. Dzikie słonie schodzą do wodopoju, sambary i gaury pasą się na trawie przy brzegu, wydry i kormorany łowią w wodzie, a nad głową przelatują dzioborożce. Następnego ranka jest spacer wzdłuż granicy parku, już poza samym parkiem, a potem przejazd przez wzgórza przypraw, gdzie zaczynają się plantacje kardamonu, pieprzu i herbaty. Thekkady leży na wysokości około 900 metrów, więc jest tu wyraźnie chłodniej niż na wybrzeżu.
Słonie widziane z łodzi to częsty widok. Tygrysy w Periyarze są, ale praktycznie nikt ich nie widuje.
Chitwan, jeśli jedziesz dalej do Nepalu
Chitwan na nizinie Terai jest w 9-dniowym programie Świat Nepalu za 930 EUR. To jedyne miejsce w naszej ofercie, gdzie masz dużą szansę zobaczyć duże zwierzę z bliska: nosorożca indyjskiego. Żyją tu też wargacze, gaury i kilka gatunków jeleni, a także tygrysy bengalskie, rzadko widywane.
Przeznaczamy na niego dwa dni. Popołudniowa aktywność w dniu przyjazdu, potem poranny spacer ornitologiczny albo przyrodniczy, a później safari jeepem lub spływ czółnem. Wszystko organizuje lodge zależnie od pogody i warunków. Jedno twarde ograniczenie: w porze deszczowej, w lipcu, sierpniu i wrześniu, w Chitwanie nie ma safari jeepem. Jeśli jedziesz głównie dla przyrody, nie rezerwuj Nepalu na te miesiące. Nasz przewodnik o łączeniu Indii i Nepalu wyjaśnia, jak te dwa kraje do siebie pasują.
Słonie, które spotkasz poza parkiem
Słonie w Indiach to nie tylko zwierzęta leśne. Te świątynne są częścią codziennego życia religijnego, a nie przyrodniczą atrakcją. W świątyni Brihadeshwara w Tańdźawurze słoń błogosławi odwiedzających. W świątyni Minakszi w Maduraju wieczorna ceremonia obejmuje procesję ze słoniem przez korytarze. Oba miejsca są na naszych trasach po Indiach Południowych.
W Jaipurze zobaczysz pracujące słonie, które dzielą drogę z tuk-tukami, samochodami i wozami ciągniętymi przez wielbłądy. W całym Radżastanie wielbłądy też są zwierzętami pracującymi. Program Królewski Radżastan i Waranasi obejmuje przejażdżkę na wielbłądzie o zachodzie słońca na pustyni Shekhawati, a Szlak Maharadżów dodaje przejazd jeepem po pustyni i przejażdżkę na wielbłądzie w Manvarze.
Krowy spotkasz wszędzie. Stoją w korku, niczym niewzruszone, karmione i zostawione w spokoju. W kraju hinduistycznym krowa jest święta, a w praktyce oznacza to zwierzę, które ma pierwszeństwo przed wszystkim innym na ulicy. To jedna z pierwszych rzeczy, które zauważają podróżni, i jedna z ostatnich, które zapominają.
Kiedy jechać
Do parków Radżastanu od października do kwietnia. W tym okresie trzeba jednak coś wybrać:
- Grudzień i styczeń. Przyjemne dni, ale poranny przejazd jest naprawdę zimny: od 6 do 10°C o świcie, a w otwartym canterze na wietrze jeszcze zimniej. Weź polar, czapkę i rękawiczki. Świetne światło do zdjęć.
- Luty i marzec. Najlepszy kompromis. Ciepłe dni, znośne poranki i wciąż dobre szanse na obserwacje.
- Od kwietnia do czerwca. Po południu 40°C i więcej. Jest niewygodnie, ale wodopoje się kurczą i zwierzęta muszą do nich przychodzić, więc wtedy najłatwiej zobaczyć tygrysa. Prawdziwi miłośnicy przyrody wybierają te miesiące celowo.
- Od lipca do września. Monsun. To nie jest pora na wyjazd do Indii Północnych dla przyrody.
Kerala i Periyar mają inny kalendarz. Od grudnia do marca jest najsucho i najczyściej, a deszcze przychodzą od czerwca i ponownie w październiku i listopadzie. Jeśli wciąż zastanawiasz się nad samym krajem, artykuł czy warto jechać do Indii przedstawia szerszy obraz.
Jak to organizujemy
Każda podróż jest prywatna i z przewodnikiem. Nie ma stałych wyjazdów grupowych. Terminy wybierasz sam, a anglojęzyczny przewodnik jest w cenie przez cały czas. Jedyny wspólny element całego programu to sam pojazd w parku, bo tak miejsca przydziela departament leśny.
Loty międzynarodowe nie są wliczone w cenę. Jeśli w programie jest lot krajowy, ten lot jest w cenie. Pokoje są w kategoriach Standard, Deluxe, Superior i Executive. W pobliżu parków oznacza to zwykle wygodny lodge, a nie hotel miejski.
Ceny w całej naszej ofercie wynoszą od 350 do 3140 EUR. Zobacz pełną ofertę wycieczek albo zacznij od Indii, Radżastanu i Kerali, żeby sprawdzić, które przyrodnicze przystanki są na której trasie.




